PROJEKT #CZUCIAKI Z KRAINY EMOCJI-BOJEK Z WYSPY STRACHU

 PROJEKT #CZUCIAKI Z KRAINY EMOCJI-BOJEK Z WYSPY STRACHU

Przedszkole Miejskie Nr 2 „Pod Topolą” w Barlinku bierze udział w projekcie edukacyjnym „Czuciaki   z krainy emocji”, który wspiera rozwój inteligencji emocjonalnej.

Wszystkie grupy przedszkolne poznały piątego bohatera jakim jest „Bojek”.

Strach to emocja, która się pojawia, gdy czujemy się zagrożeni lub niepewni. Jest to naturalna reakcja naszego ciała i umysłu, która ma na celu chronić nas przed niebezpieczeństwem. Strach możemy odczuwać, gdy widzimy coś, co wydaje się nieznane, dziwne lub niebezpieczne. Może to być coś realnego, jak ciemność, głośny hałas lub wyobrażanego, jak potwory czy nieznane postacie.

Strach jest normą rozwojową- to znaczy, że w procesie dorastania dzieci naturalnie przechodzą przez okresy, w których boją się różnych rzeczy. Każdy etap rozwojowy ma swoje charakterystyczne „strachy”: około 6-12 miesiąca życia-pojawia się lęk separacyjny, dziecko boi się rozstania z rodzicem i niechętnie zostaje z obcymi osobami; 2-3 lata-częste są lęki przed głośnymi dźwiękami (odkurzacz, burza), zwierzętami czy nagłymi zmianami w otoczeniu; 3-5 lat- dominują lęki związane z wyobraźnią: strach przed ciemnością, potworami, smokami czy złodziejami; 6-7 lat- dzieci zaczynają się bać bardziej realnych zagrożeń np. choroby, pożaru, złych ludzi; to okres kiedy rozwija się wyobraźnia, ale także zdolność logicznego myślenia. Takie strachy są zazwyczaj przemijające i zanikają wraz z rozwojem emocjonalnym, poznawczym i społecznym dziecka. Stanowią część procesu uczenia się radzenia sobie z emocjami i oswajania świata. Kiedy jednak strach staje się problemem? Jeśli jest nadmierny, trwały i zaburza codzienne funkcjonowanie (np. dziecko przez dłuższy czas odmawia pójścia do przedszkola, nie chce spać samo, nie uczestniczy w zabawach z rówieśnikami).Również wtedy, gdy pojawiają się napady paniki, silne dolegliwości somatyczne(ból brzucha, nudności, kołatanie serca) bez wyraźne przyczyny. Wówczas warto skontaktować się ze specjalistą : psychologiem, psychoterapeutą lub pediatrą.